พรุ่งนี้แล้วสินะ.. ก้าวที่สอง ของการเดินทาง กำลังจะเริ่มขึ้น.. อย่างหวั่นๆ ไม่มั่นคงเท่าไหร่ (Status เปลี่ยนไปแล้ว)แต่ก็มั่นใจอ่ะว่า เราจะผ่านมันไปได้ด้วยดี ดังเช่นปีที่แล้วที่เราก็ผ่านมันมาได้ .. เ

Come back again!! (I don't know why I always think of this place when I feel not good  :p ) To be a 4th-year Thai pharmacy student is not easy, especially this year 2008 for 7th APPS, Asia-Pacifi

พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วว จะกลายเป็นปี 4 แล้วเหรอเนี่ย... เวลาผ่านไปเร็วจังเนอะ ปีนี้เป็็นครั้งแรก ที่ไม่ไป join กิจกรรมรับน้องอารายเลย แม้แต่ แรกพบ สนภท. เข้าประชุม ก็มิได้สนใจฟัง เพราะมีเรื่องอื่นต

    ในที่สุด เราก็ต้องยอมรับว่า หนีหัวใจตัวเองไม่ได้จริงๆ  เรายังคิดแบบนั้นอยู่อีก ทั้งที่มันก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว  อึดอัดจังเลยอ่ะ  ทำไมเมื่อเก้าเดือนก่อน ตอนอยู่กันสองคนวันนั้น ชั้นไม่พูดออกไป

       กลับมาแล้ว..   กลับมายังพื้นที่แห่งนี้ อันเป็นที่รัก   และคงเป็นที่ที่เดียวล่ะมั้ง ที่อยู่กับเราตลอดมา เกือบจะ 3 ปีเต็ม .. เหอๆ   เราได้พิสูจน์แล้ว..   เวลาไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริงๆ   เวลาไม่ได้ท